sms z „ON i ja”!

8 listopada 2012, autor: Krzysztof Osuch SJ

sms z „ON i ja”!

Pani Małgorzata zgodziła się wpisywać także na moim blogu swoje codzienne SMS-y rozsyłane do zaprzyjaźnionych osób. Ich treścią jest jedno czy parę zdań z „On i ja”. Dziękuję! Oczywiście, także inni mogą dorzucać swoje ulubione fragmenty, do czego zachęcam! Można też w tym miejscu – w formie komentarza – podzielić się krótką refleksją, związaną z „On i ja”.  Kto woli dłuższe fragmenty, niech przeniesie się na tę stronę: „ON i ja”

„NIE POZOSTAWAJ DŁUGO BEZ POSZUKIWANIA MNIE W POBOŻNEJ KSIĄŻCE LUB WEWNĄTRZ SIEBIE. TRZEBA DMUCHAĆ NA OGIEŃ, TRZEBA GO PODSYCAĆ, TRZEBA GO ODNAWIAĆ CZĘSTO, BO INACZEJ SPOSTRZEGASZ, ŻE GAŚNIE. TAK SAMO JEST Z WASZĄ PEŁNĄ MIŁOŚCI PAMIĘCIĄ O WIELKIM PRZYJACIELU. NIE OPUSZCZAJCIE GO. PODTRZYMUJCIE STARANNIE CODZIENNY PŁOMIEŃ. DNI BĘDĄ PRZECHODZIŁY I, W SPOSÓB NATURALNY I BEZ WYSIŁKU, DOPROWADZĘ WAS DO OSTATECZNEGO ROZPŁOMIENIENIA. CZY WIDZIAŁAŚ APOTEOZY? DLACZEGO TWÓJ KONIEC ŻYCIA NIE MIAŁBY BYĆ TAKI? ODŻYWIAJ NASZĄ MIŁOŚĆ”. – Jezus do Gabrieli Bossis, ON i ja.

„SMS” z „ON i ja”!

Zdjęcie Gabrieli Bossis

Dziś odkryłem Gabrielę Bossis na fb: https://www.facebook.com/Gabriela-Bossis-442907195888848/ 

Komentarze

komentarzy 2 265 do wpisu “sms z „ON i ja”!”
  1. Małgorzata pisze:

    „Widzisz więc, że jesteś małą dziewczynką o bardzo krótkotrwałych uczuciach. Jesteś nieudolna jak dziecko. Ofiaruj Mi swoją słabość. Proś bym Ja cię zastąpił, a nie będę się opierał” (t.2, nr 169).

  2. Małgorzata pisze:

    „Nie chciałbym, abyście się oddawali pod przymusem: niechęć, to jakby żal. Chcę żebyście byli radośni w mojej służbie miłości. A miłość lubi służyć. Czy nie jesteś zadowolona, kiedy możesz Mi coś ofiarować?” (t.3, nr 79)

  3. Małgorzata pisze:

    „Gdybym nie wiedział, że celem twoich bogactw jest moja chwała, zabrałbym ci twoje skarby” (t.3, nr 103).

  4. Małgorzata pisze:

    „Potrzeba Mi więc bardzo tych, którzy Mnie pocieszają swoimi poufnymi zwierzeniami, tych, którzy powiedzieli sobie: ‚Wszystko moje jest dla Niego’ – i którzy tym żyją… Bo gdyby to miały być tylko słowa…” (t.2, nr 323)

    • Dorota pisze:

      Ref.: Uczyńcie, co wam mówi Syn, przyobleczcie wiarę w czyn. Niech się Słowo Boże stanie
      Ciałem w każdym z was.
      1. Usłysz Bożej Matki głos, która wzywa dzisiaj nas. Chce u Syna znów wyprosić cud przemiany serc.
      2. Bóg ukochał w Synu świat, chce zamieszkać w każdym z nas. Naucz, Matko, jak zbudować
      Bogu w sercu dom.
      3. Serce ludzkie dręczy głód, ciągle szuka, gdzie jest Bóg? Naucz, Matko, jak powtórzyć
      Betlejemską Noc.
      http://spiewnikreligijny.pl/teksty/825,uczyncie_co_wam_mowi_syn/

  5. Małgorzata pisze:

    „Nie to, co robisz, ma znaczenie, lecz stopień miłości z jaką to robisz” (t.1, nr 755).

  6. Małgorzata pisze:

    „Pamiętaj, że wszyscy jesteście za siebie odpowiedzialni. Każdy czyn dobrze wykonany, powiększa skarb Kościoła. O moje dziecko, nie pomijaj żadnej okazji, aby wzbogacić siebie i innych” ( t.2, nr 136).

  7. Małgorzata pisze:

    „Pokój serca? Masz go, ponieważ Ja przeżywam trwogę. Kupuję dla ciebie wszystko w Ogrodzie Oliwnym” (t.2, nr 79).

  8. Dorota pisze:

    http://spiewnikreligijny.pl/teksty/1657,wszystko_tobie_oddac_pragne/

    Kolejny raz śpiewam:
    1. Wszystko Tobie oddać pragnę i dla Ciebie tylko żyć! Chcę Cię Jezu kochać wiernie
    dzieckiem Twoim zawsze być!
    Ref.: Serce moje weź, niech Twą śpiewa cześć, serce moje, duszę moją, Panie Jezu weź! / x 2
    2. Wszystko Tobie oddać pragnę od najmłodszych moich lat. Pomóż Jezu by mnie nie zwiódł
    pokusami swymi świat.
    3. Wszystko Tobie oddać pragnę, w duszy czuję święty żar. To Ty dajesz dziecku swemu
    Twojej łaski Boży dar.

  9. Małgorzata pisze:

    „Oddaj wszystko. Wiesz, że moje serce jest szpitalem: Ja pielęgnuję i Ja uzdrawiam” (t.2, nr 82).

  10. Małgorzata pisze:

    „Obecność… Ty wiesz, co to jest Obecność. Żyj więc w mojej obecności, wszędzie” (t.1, nr 485).

    • Dorota pisze:

      KSIĘGA PIĄTA PSALM 139(138)* Bóg wszystko przenika
      1 Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. * Panie, przenikasz i znasz mnie,
      2 Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję. Z daleka przenikasz moje zamysły,
      3 widzisz moje działanie i mój spoczynek i wszystkie moje drogi są Ci znane.
      4 Choć jeszcze nie ma słowa na języku: Ty, Panie, już znasz je w całości.
      5 Ty ogarniasz mnie zewsząd* i kładziesz na mnie swą rękę.
      6 Zbyt dziwna jest dla mnie Twa wiedza, zbyt wzniosła: nie mogę jej pojąć.
      7 Gdzież się oddalę przed Twoim duchem? Gdzie ucieknę od Twego oblicza?
      8 * Gdy wstąpię do nieba, tam jesteś; jesteś przy mnie, gdy się w Szeolu położę.
      9 Gdybym przybrał skrzydła jutrzenki, zamieszkał na krańcu morza:
      10 tam również Twa ręka będzie mnie wiodła i podtrzyma mię Twoja prawica.
      11 Jeśli powiem: «Niech mię przynajmniej ciemności okryją i noc mnie otoczy jak światło»:
      12 sama ciemność nie będzie ciemna dla Ciebie, a noc jak dzień zajaśnieje:
      *.

  11. Małgorzata pisze:

    „Żyj tym, co ci powiedziałem. Kiedy będziesz żyła ze Mną po prostu jak z jedynym Przyjacielem, niewidzialnym, ale zawsze obecnym, zrobisz jeden krok” (t.1, nr 244).

  12. Małgorzata pisze:

    „A czy wiesz, jakie szczęście dajesz Mi, kiedy zapominasz o wszystkim – nawet o sobie – by myśleć tylko o Mnie?” (t.3, nr 64)

  13. Małgorzata pisze:

    „Przepraszaj Mnie za grzechy przeciw miłości, w przeszłości i w tym roku, który się zamyka dziś wieczór i otwórz się na gorętszą miłość w roku nowym” (t.2, nr 122).

    • Dorota pisze:

      Ref.: Miłość jedyna jest, miłość nie zna końca,
      Miłość cierpliwa jest zawsze ufająca.
      Wszystko potrafi znieść, wszystko oddać umie,
      Życiu nadaje treść, każdego zrozumie.
      1. Warto dla jednej miłości żyć, choć szukać trzeba stale. Może dla kogoś szczęściem być
      dobro nieść w życie dalej.
      2. Warto całego siebie dać jak bukiet polnych kwiatów, i chociaż trudno potem trwać,
      uśmiech darować światu.
      3. Warto w nieznane nawet iść, gdy drogę mgła zasnuwa, idąc przez radość i przez krzyż,
      wiedzieć, że Pan Bóg czuwa.

  14. Małgorzata pisze:

    „Widzisz, w żłobku jestem podobny do was: to po to, byście się upodobnili do Mnie” (t.3, nr 60).

    • Agnes pisze:

      Czy w powyższym wpisie nie powinno być: „w żłóbku”, a nie jak jest: „w żłobku”? Brak tej maleńkiej kreseczki bardzo zmienia sens wpisu.

      • Małgorzata pisze:

        Zapis cytatu zgodny z trzecim tonem „ON i ja. Rozmowy duchowe Stwórcy ze stworzeniem”, str. 66, Michalineum 2006. Można sprawdzić, pozdrawiam! Małgorzata

Zostaw odpowiedź